જ્યાં સુધી પાપ પાકતું નથી , ત્યાં સુધી તે મીઠું લાગે છે. પરંતુ  જયારે તે પાકવા લાગે છે ત્યારે અત્યંત દુ:ખકારક બને છે.

પાપ એવો અગ્નિકુંડ છે જે આદર અને માન, સાહસ અને ધૈર્યને ક્ષણવારમાં જ સળગાવીને ભસ્મ કરી નાખે છે.

પાપ કદી પાપી ને ઊંધવા દેતું નથી.

અઢારે પુરાણોનો સાર આ છે. પારકાનું ભલું કરવું તે પુણ્ય છે અને બીજાને દુ:ખ દેવું તે પાપ છે.

પાપ  પરિપક્વ   નથી  થતાં  ત્યાં  સુધી  મીઠાં  લાગે  છે,  પણ  પાકવા  માંડે  છે,  ત્યારે  બહુ  દુ:ખ  દે  છે.